( 3 / 5 ) الحكايت : « 1 » از كبار اصحاب منقولست كه چون حضرت بهاء ولد از عالم فانى بجهان باقى رحلت فرموذ ، حضرت مولانا در سال دوم بجانب شام عزيمت نموذ تا در علوم ظاهر ممارست نمايذ و كمال خوذ را به اكمليت رسانذ و گويند سفر اوّلش آن بوذ « 4 » ؛ و چون به مباركى به شهر حلب رسيذ در مدرسهء حلاويه نزول كرد و از مريدان پذرش چند يارى ملازم خدمتش بوذه در آنجا مدتى مقيم شذند ؛ مگر ملك الامراء حلب كمال الدين ابن عديم ملك ملك حلب بوذ ؛ مردى بود فاضل و علّامه و كاردان « 7 » و صاحب دل و روشن درون ، از غايت اعتقاد خدمات متوافره « 8 » مىنموذ و پيوسته ملازم حضرتش مىبوذ ؛ از ان سبب كه فرزند سلطان العلماء بوذ ، و بتدريس مشغول مىشذ و چون در ذات مولانا فطانت و ذكاوت عظيم مىديذ « 11 » در تعليم و تفهيم او جدّ بىحدّ مىنموذ و از همهء طلبهء علم بيشتر و پيشتر دو سه درس بذو مىگفت ؛ بعضى از خواصّ او و طلبهء علم و غيره از سر انكار و حسدى كه داشتندى ، از ان ملازمت و رغبت او ملول مىشذند ، و همچنان « 14 » بوّاب مدرسه از خاصان « 13 » حضرت توّاب بىخبر بوذ ؛ بارها با نوّاب « 15 » ملك شكايت مىكرد كه حضرت مولانا هر نيم‌شبى از حجره‌اش غايب مىشوذ ، و نمىدانم كه كجاها مىروذ

--> ( 3 / 5 ) Z 24 آ B 23 آ K 59 26 , I , H ; 08 , I , T ( 1 ) الحكاية Z : حكايه BK - - ( 4 ) بوذ ZK : + و B - - ( 7 ) علامه و كاردان ZK : علامهء كاردان B - - ( 8 ) متوافره Z متوافر BK : - - ( 11 ) مىديذ ZK : ديد B - - ( 14 ) و همچنان ZK : همچنان B - - ( 13 ) از خاصان . . . بارها Z : - BK - - ( 15 ) نواب ZK : بواب B