نكته چهارم در معناى توسل به اين خانواده است : و توضيحش اين ستكه توسل به پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و ائمه اطهار خود نوعى از عبادات و در عين حال احسان و سپاسگزارى از خدمات و زحمات آنهاست نظير عبادات ديگر از قبيل احسان بعلماء و مؤمنين و خويشاوندان و پدر و مادر و ساير ذوى الحقوق و زكات و صدقات و خيرات و قضاء حوائج و غيره . چيزى كه هست اين قبيل عبادات در عين اينكه اطاعت پروردگار و داراى جزاء و پاداش است نتيجه و فائدهء نيز عايد غير هم مىشود ، چنانچه ارشاد و هدايت اين خانواده علاوه بر اينكه اطاعت پروردگار و متضمن مثوبات اخروى براى آنهاست ، مردم را بسوى سعادت و نجات هم سوق ميدهد . نظير معلمى كه براى خدا تعليم ميدهد و متعلمى كه براى خدا احسان مينمايد . علاوه بر اينكه توسل به اين خانواده متضمن فوائد علمى و اخلاقى و خود نوعى از ارشاد و هدايت است براى اينكه شخص متوسل چه در ذكر مصائب آنها و چه در مضامين زيارات آنها بكمالات و فضائل نفسانى آنان آشنا مىشود و در وجود هر يك نسخه كامل انسانيت را مشاهده مينمايد و بحس و عيان نتيجه اطاعت و فرمانبردارى پروردگار را كه عبارت از سعادت دنيا و آخرت است در آنان مينگرد و اخلاق و رفتار آنان را سرمشق خود قرار ميدهد . و همچنين توسل به اين خانواده نشانه محبت و دوستى و ولايت آنهاست و محبت اهل بيت شرط قبولى عبادات است و اين معنى طبق اخبار متواتره ثابت شده چنانچه در بخش امامت ذكر خواهيم كرد . بنابراين توسل به اين خانواده عبادت آنها نيست چنانچه بعضى گمان كرده‌اند ، بلكه احترام بآنهاست مانند احترام به قرآن و كعبه و مساجد و نحو اينها و عين عبادت پروردگار است .