فصل پنجم در تحريض بر أقامت در مدينه وترغيب نمودن بر صبر ومردن در آن مُوطن سكينه ونفى كردن أو خبث وذُنوب را ووعيد در حق كسى كه احداث كند در آن مُحدثى را وپناه در گيرد محدثي را ويا اراده كند در حقّ أهل أو بدى را وترساند ايشان را ويا وصيّت « 1 » كند به بدى نسبت به ايشان « 2 » بدان كه ما اين فصل را تأخير كرديم از آن فصول گذشته تا به سبب معرفت آن أمور مذكوره در فضايل آن منبع حضور وسرور حاصل شود « 3 » آنچه مقصود است از اين فصل از ترغيب وترهيب . در صحيح مُسلم است كه زماني مىآيد بر مردم كه خواهد طلبيد هر كس ابن عمّ وقريب خود را كه بيا به سوى رخاء « 4 » و « 5 » وارزانى وحال آنكه مدينه ايشان را بهتر است از آن ، اگر بدانند به خدايى كه نفس من به يد قُدرت اوست رغبت نمىكند كسى از مدينه وبيرون نمىآيد الّا آنكه خداى تعالى بهترى از وى را در جاى أو مىنشاند . در صحيحين است كه به درستى كه مىآيد والتّجا مىنمايد ايمان به مدينه ، همچنان كه مىآيد ومُنضّم مىشود مار به سوراخ « 6 » خود ونيز وارد شده كه هر كه صبر كند بر لأواى « 7 » مدينه وشدّت آن من شهيد يا شفيع اويم در « 8 » روز قيامت .

--> ( 1 ) - ل : وصه . ( 2 ) - م : وصيت كند به بدى نسبت به ايشان را ندارد . ( 3 ) - م : ندارد . ( 4 ) - م : روخا . ( 5 ) - رخاءِ : فراخى زيست وتوانگرى . ( 6 ) - د : خانه . ( 7 ) - لأواء : سختى . ( 8 ) - م ول : ندارد .