روشنگرى و توضيح در معناى كلمهء تامه و كلمهء أتم لازم است كه بدانى كه تمام بودن هر چيزى بر حسب خود آن چيز و متناسب با آن است . مثلا تمام بودن علم به آن است كه حقايق آنچنان منكشف گردد كه هيچ جهل و پوشيدگى و حجاب در آن نباشد . و تمام بودن نور به آن است كه هيچ تاريكى و كدورت در آن نباشد . و به عبارت ديگر تمام بودن هر چيز عبارت است از خالص بودن آن چيز از هر چه مقابل و ضد اوست ، و در حيثيات و كمالات خودش خلاصه شود . و به اين قياس مى توانى بفهمى كه تمام بودن كلام و كلمه و تمامتر بودنشان چيست . تمام بودن كلام و كلمه به آن است كه دلالتشان واضح بوده و هيچ گونه اجمال و تشابهى در آنها نباشد ، و بالاخره از هر چه غير جنس كلام و كلمه است خالص باشد . پس برخى از كلمات اين كتاب الهى تمام است و برخى تمامتر ، و بعضى ناقص و بعضى ناقص تر . و ناقص بودن و يا تمام بودن كلمات اين كتاب از جهت مرآتيت و نمودار بودن آن است عالم غيب الهى و سّر مكنون و كنز مخفى را .