خطبهء مؤلف ( بسم اللّه الرّحمن الرّحيم سپاس خداى را كه جلوهء جمالش بر ساكنان ملك و ملكوت گسترش يافته ، و شعاع حسنش بر اهالى عوالم جبروت و لاهوت درخشيدن گرفته است از غيب هويّت با جمالى هر چه زيباتر جلوه‌گرى كرد و بجز حجاب جلال برقعى نداشت ، و با ظهور هر چه ظاهرتر كه أو راست در پس پردهء غيب پنهان گرديد و ظهور هر چيزى نمايشى از جمال اوست . در جلوه‌گاه‌هاى صفاتش از عين جمع ، ذاتش جلوه‌گرى كرد ، و در لباس آيات و نشانه‌هايش از مقام گنج پنهانى [ 1 ] با صفاتش ظهور كرد ، و كليد درهاى بستهء غيب ارواح و شهود اشباح فقط نزد اوست پس منزه است خدايى كه به بلند آسمان صعود كرد و به زمين پست هبوط نمود ، و ( به مضمون آية ) اوست كه هم در آسمان خداست و هم در زمين ، و ( به مضمون روايت ) اگر به

--> [ 1 ] اشاره است به روايت معروف در حديث قدسى : كنت كنزا مخفّيا فأحببت ان اعرف ، فخلقت الخلق لكي اعرف من گنجى بودم پنهان ، دوست داشتم كه شناخته شوم ، پس آفريدگان را آفريدم تا شناخته شوم .