صورتى كه كار با جمع مال برعكس مىشود ، زيرا آن را به صورت پايگاهى براى سقوط اخلاقى و انحراف و گردنكشى و تكذيب داعيان حق و سركوبى پيروان فضيلت در مىآورد . ( 3 ) - از ذيل حديث : « . . . و لكن بعثنا لانفاقه ( 1 ) بلكه براى انفاق آن مبعوث شديم » ، نيز چنان در مىيابيم كه انفاق كردن اموال و امكانات و پراكندن آنها در ميان مردمان ، يكى از مقاصد پيامبران و رسالتهاى مهمّ ايشان را عملى مىسازد . و آن چيزى جز برانداختن استكبار و استضعاف نيست ؛ چه واضح است كه استكبار و استضعاف اجتماعى و سياسى و فرهنگى جز با نابودى استكبار و استضعاف اقتصادى محو نخواهد شد . و براى همين هدف بزرگ رسالتى است كه پيامبران « ع » پيوسته با مترفان ( شادخواران پر ريخت و پاش ) و طاغوتان اقتصادى به همان گونه در نبرد بودند كه با طاغوتهاى سياسى و نظامى مبارزه مىكردند . و اين همه از تاريخ زندگى آنان و مبارزاتى كه در آنها درگير مىشده‌اند به خوبى آشكار است . و طاغوتان اقتصادى از ماهيّت تعاليم پيامبران و روح رسالتهاى اصلى آنان در اجتماع و اقتصاد ( كه چيزى جز برانداختن اين طاغوتان و رهانيدن محرومان از چنگال ايشان نبوده است ) خوب آگاه بوده‌اند . از اين رو به اشكال مختلف ، در برابر فريادگران عدالت ايستادگى و مبارزه مىكردند ، و بر سر راه ايشان موانعى بس دشوار فراهم مىآورند تا چنان شود كه فريادگران عدالت و انذار گران فضيلت نتوانند به هدفهاى خود برسند . در هر جا كه صاحبان ثروت و مال در طول تاريخ حضور داشته‌اند و دارند ، واقعيّت مشهود و آزموده ، از همين گونه است كه ياد كرديم ؛ و اين ثروتمندان بوده‌اند كه در صف پيشين مبارزهء با پيامبران و عدالتخواهان و انقلابيّون مىايستادند - و مىايستند - و تكيه گاه ايشان قدرت مال و پشتگرمى داشتن به آن و به طمعورزان سازش پذير ، براى برانداختن حق بوده است . « 1 » * ( ( وَنَحْنُ أَحَقُّ

--> « 1 » . نيز فصل 21 ، از باب 11 ( جلد چهارم / 125 - 131 ) .