والتّا في الانعام عن كلّ ولا ألف * فيهنّ والتّاء في مرضات قد حبرا « 1 » وتاء در انعام « 2 » از همه ونيست الف در اين همه وتاء در مرضات « 3 » به‌درستى نوشته شد . وذات مع يا أبت ولات حين وقل * بالها مناة نصير عنهم نصرا وذات « 4 » هرجا كه آيد با يا أبت « 5 » ولات حين « 6 » وبگوى به هاء منوة « 7 » نصير از ايشان يارى داد . تمّت عقيلة أتراب القصائد في * أسنى المقاصد للرّسم « 8 » الّذى بهرا تمام شد عقلية أتراب القصائد در أسنى المقاصد از براي [ رسمي ] « 9 » كه غالب شد بر همه [ رسم‌ها ] « 10 » . « 11 » تسعون مع مائتين مع ثمانية * أبياتها ينتظمن الدّرّ والدّررا « 12 » نود با دويست با هشت است بيت‌هاى اين قصيدة كه در كشيده مىشود در درها وباران‌ها .

--> ( 1 ) . ق : خبرا . وض : جبرا . ( 2 ) . آية 115 . ( 3 ) . بقره / 207 و 265 ؛ نساء / 114 . ( 4 ) . آل عمران / 119 و 154 ؛ مائده / 7 ؛ انفال / 1 و 7 و 43 ؛ هود / 5 ؛ كهف / 17 و 18 ؛ حج / 2 ؛ مؤمنون / 50 ؛ نمل / 60 ؛ لقمان / 23 ؛ فاطر / 38 ؛ زمر / 7 ؛ شورى / 24 ؛ ذاريات / 7 ؛ قمر / 13 ؛ الرّحمن / 11 ؛ حديد / 6 ؛ تغابن / 4 ؛ ملك / 13 ؛ بروج / 1 و 5 ؛ طارق / 11 و 12 ؛ فجر / 7 ؛ مسد / 3 . ( 5 ) . يوسف / 4 و 100 ؛ مريم / 42 و 43 و 45 ؛ قصص / 26 ؛ صافّات / 102 . ( 6 ) . ص / 3 . ( 7 ) . نجم / 20 . ( 8 ) . س : للنّظم . ( 9 ) . س : نظم‌ها . ( 10 ) . همان . ( 11 ) . ح : عقيلة أتراب القصائد في أسنى المقاصد نام اين قصيدة است . عقيله چيزى خوب [ و ] نفيس گران‌بها را گويند . وترب هم سال بود واتراب جمع أو است . معنى اين بود كه خوبترين قصيده‌هايى كه برابرند ودر خوبترين وروشن‌ترين مقصودها . ناظم را رحمه اللّه قصيده‌ها بسيار بود امّا اين خوبتر از همه است ه . ( 12 ) . ح : يعنى ابيات اين قصيدة مانند رشته‌اند كه در كشيده شده‌اند به درها وقطره‌هاى باران نيسان چنانكه در روشن وتابنده است وپاكيزه وخوش‌آينده ، معاني كه در اين قصيدة است خوب است وپاكيزه وخوش آينده ه .