مىكند كه اختلاف بين قاريان به اختلاف رسم ارتباط ندارد ، چرا كه قرائت از طريق مشافهه منتقل مىشود ، نه از راه كتابت . در بخش پايانى اين رساله ، توضيحاتى دربارهء نقط وشكل مصاحف ذكر شده است . در اين بخش هرچند نويسنده به شيوهء علامتگذارى خليل بن أحمد ( متوفّى 170 ه . ق ) اشاره مىكند ، ولى روش نقط را بر آن ترجيح مىدهد . اين رساله جزء آخرين مصنّفاتى است كه به ذكر نقط مصاحف پرداخته است . نسخهء مورد استفاده بازخوانى اين رساله بر أساس مجموعهء 2 / 12232 كتابخانهء مجلس شوراى اسلامى صورت گرفته است كه در سال 1109 ه . ق توسّط شمس اللّه بن شيخ عبد الغفّار بن گشايش اورامانى كتابت شده است . « 1 » يك نسخهء ديگر از اين رساله در دار الكتب المصريّة موجود است . « 2 »

--> ( 1 ) . فهرست نسخ خطّى كتابخانه مجلس شوراى اسلامى ، ج 35 ، صص 228 - 225 . ( 2 ) . فهرس الخزانة التّيموريّة ، ج 1 ، صص 233 و 299 .