وياء نوشته مىشود در الف كه از ياء منقلب شده باشد با ضمير همچو يغشيها « 1 » وجلّيها « 2 » وبىضمير همچو يغشى « 3 » وتجلّى « 4 » . سوى عصاني تولّاه طغا ومعا * أقصا والاقصا وسيما الفتح مشتهرا جز عصاني « 5 » ، تولّاه « 6 » ، طغا « 7 » وبا هم أقصا « 8 » ، والأقصا « 9 » ، وسيما « 10 » از آن إنّا فتحنا در حالي كه مشهور شونده است . وغير ما بعد ياء خوف جمعهما « 11 » * لكنّ يحيى وسقييها بها حبرا « 12 » وجز آن الفي كه بعد از ياء است براي ترس جمع‌شدن دو ياء وليكن يحيى « 13 » وسقييها « 14 » به ياء نوشته شد . كلتا وتترا جميعا فيهما ألف * وفي يقولون نخشى الخلف قد ذكرا وكلتا الجنّتين « 15 » وتترا « 16 » همه در اين هردو الف است . « 17 » ودر يقولون نخشى « 18 » خلاف به درستى ياد كرده شد . وبعد ياء خطايا حذفهم ألفا * وقبل أكثرهم بالحذف قد كثرا

--> ( 1 ) . شمس / 4 . ( 2 ) . شمس / 3 . ( 3 ) . آل عمران / 154 ؛ دخان / 11 ؛ نجم / 16 ؛ ليل / 1 . ( 4 ) . أعراف / 143 ؛ ليل / 2 . ( 5 ) . إبراهيم / 36 . ( 6 ) . حج / 4 . ( 7 ) . حاقّه / 11 . ( 8 ) . قصص / 20 ؛ يس / 20 . ( 9 ) . اسراء / 1 . ( 10 ) . فتح / 29 . ( 11 ) . س : جميعها . ( 12 ) . س : خبرا . ( 13 ) . آل عمران / 39 ؛ انعام / 85 ؛ انفال / 42 ؛ مريم / 7 و 12 ؛ طه / 74 ؛ أنبياء / 90 ؛ أعلى / 13 . ( 14 ) . شمس / 13 . ( 15 ) . كهف / 33 . ( 16 ) . مؤمنون / 44 . ( 17 ) . ح : همچو العليا [ توبه / 40 ] ، والدّنيا والرّؤيا [ يوسف / 43 ؛ اسراء / 60 ؛ صافّات / 105 ؛ فتح / 27 ] ورؤياي [ يوسف / 43 و 100 ] ، رؤياك [ يوسف / 5 ] والحوايا [ انعام / 146 ] وأحيا [ بقره / 164 ؛ مائده / 32 ؛ نحل / 65 ؛ عنكبوت / 63 ؛ جاثيه / 5 ] وأحياكم [ بقره / 28 ؛ حج / 66 ] ومحيا [ هم ] [ جاثيه / 21 ] ومحياي [ انعام / 162 ] وبشراى [ يوسف / 19 ] وهداي [ بقره / 38 ؛ طه / 123 ] ومثواي [ يوسف / 23 ] ه . ( 18 ) . مائده / 52 .