بعضي بىواو . « 1 » وحذف إحداهما فيما يزاد « 2 » به * بناء أو صورة والجمع عمّ سرى وانداختن يكى از دو واو در آنچه [ افزوده مىشود به آن ] « 3 » از روى بناء فعل يا اسم وجمع را فراگرفت از روى رفتن . « 4 » داود تؤويه مسؤولا وورى قل * وفي ليسوؤا « 5 » وفي الموؤودة ابتدرا داود « 6 » ، تؤويه « 7 » ، مسؤولا « 8 » وورى « 9 » بگوى . ودر ليسوؤا « 10 » ودر الموؤودة « 11 » شناخته شد . « 12 » إن امرؤا والرّبوا بالواو مع ألف * وليس خلف ربا في الرّوم محتقرا إن امرؤا « 13 » والرّبوا « 14 » به واو است با الف . ونيست خلاف ربا « 15 » در روم خوار داشته . باب حروف من الهمز وقعت في الرّسم على غير قياس

--> ( 1 ) . ح : امّا در أعراف [ آية 124 ] خلاف نيست بىواو است ه . ( 2 ) . س : يراد . ( 3 ) . س : خواسته مىشود . ( 4 ) . يعنى در جمع نيز كه دو واو بود يكى را انداختند ونظير همه در بيت دوّم گفت ه . ( 5 ) . س : - ل . ( 6 ) . بقره / 251 ؛ نساء / 163 ؛ مائده / 78 ؛ انعام / 84 ؛ اسراء / 55 ؛ أنبياء / 78 و 79 ؛ نمل / 15 و 16 ؛ سبأ / 10 و 13 ؛ ص / 17 و 22 و 24 و 26 و 30 . ( 7 ) . معارج / 13 . ( 8 ) . اسراء / 34 و 36 ؛ فرقان / 16 ؛ احزاب / 15 . ( 9 ) . أعراف / 20 . ( 10 ) . اسراء / 7 . ( 11 ) . تكوير / 8 . ( 12 ) . ح : تؤويه نظير بناء صورت است . ونظير أو الرّؤيا ورؤياي ورؤياك وتؤوى بىواو نوشته شد . ه . يسوؤا نظير جمع است وهرچه جمع بود . لا تلون على أحد [ آل عمران / 153 ] والغاوون [ شعراء / 94 و 224 ] ولا يستون [ توبه / 19 ؛ سجده / 18 ] وفأوا إلى الكهف [ كهف / 16 ] ومستهزؤن [ بقره / 14 ] ومتّكؤن [ يس / 56 ] وفمالؤن [ صافّات / 66 ؛ واقعه / 53 ] وليطفؤا [ صف / 8 ] وليواطؤا [ توبه / 37 ] ويستنبؤنك [ يونس / 53 ] همه‌جا به يك واو نوشته شد [ ه ] . ( 13 ) . نساء / 176 . ( 14 ) . بقره / 275 و 276 و 278 ؛ آل عمران / 130 ؛ نساء / 161 . ( 15 ) . روم / 39 .