ودر الّئى « 1 » پيش از ياء ديده مىشود . باب حذف الواو وزيادتها باب انداختن واو وزيادهء أو وواو يدعو « 2 » لدى سبحان واقتربت * يمحو « 3 » بحاميم ندعو « 4 » في اقرإ اختصرا وواو يدعو نزد سبحان ويدع الإنسان « 5 » واقتربت « 6 » ، يمحو به حاميم ويمح اللّه « 7 » ، سندع الزّبانية « 8 » در اقرأ كوتاه كرده شد . « 9 » وهم نسوا اللّه قل والواو زيد أولوا * أولى أولات وفي أولئك انتشرا وهم است نسوا اللّه « 10 » بگو . وواو زيادة كرده شد أولوا « 11 » ، أولى « 12 » ، أولات « 13 » ودر أولئك پراكنده شد يعنى مشهور شد . والخلف في سأوريكم قلّ وهو لدى * أوصلّبنّكم طه مع الشّعرا وخلاف است در سأوريكم « 14 » اندك شد يعنى قرّاء بيشتر برآنند كه واو نوشته شد . وخلاف نزد أوصلّبنّكم « 15 » از آن طه با شعرا ، در بعضي مصحف‌ها با واو است ودر

--> ( 1 ) . احزاب / 4 ؛ مجادله / 2 ؛ طلاق / 4 . ( 2 ) . س : يدع . ( 3 ) . س : يمح . ( 4 ) . س : ندع . ( 5 ) . اسراء / 11 . ( 6 ) . قمر / 6 . ( 7 ) . شورى / 24 . ( 8 ) . علق / 18 . ( 9 ) . ح : يعنى واو انداخته شد [ ه ] . ( 10 ) . حشر / 19 . ( 11 ) . بقره / 269 ؛ آل عمران / 7 و 18 ؛ نساء / 8 ؛ انفال / 75 ؛ توبه / 86 ؛ هود / 116 ؛ رعد / 19 ؛ إبراهيم / 52 ؛ نور / 22 ؛ نمل / 33 ؛ احزاب / 6 ؛ زمر / 9 و 18 ؛ احقاف / 35 . ( 12 ) . بقره / 79 و 197 ؛ آل عمران / 13 و 190 ؛ نساء / 59 و 83 و 95 ؛ مائده / 100 ؛ توبه / 113 ؛ يوسف / 111 ؛ اسراء / 5 ؛ طه / 54 و 128 ؛ نور / 22 و 31 و 44 ؛ قصص / 76 ؛ فاطر / 1 ؛ ص / 43 و 45 ؛ زمر / 21 ؛ غافر / 54 ؛ فتح / 16 ؛ حشر / 2 ؛ طلاق / 10 ؛ مزّمّل / 11 . ( 13 ) . طلاق / 4 و 6 . ( 14 ) . أعراف / 145 ؛ أنبياء / 37 . ( 15 ) . طه / 71 ؛ شعراء / 49 .