لا تايئسوا « 1 » وبا هم يايئس « 2 » يعنى در يوسف وسورهء رعد به أو الف است يعنى با الف نوشته شده است . در استايئس « 3 » ، استايئسوا « 4 » انداختن الف فاش شد . والرّيح عن نافع وتحتها اختلفوا * ويا بأييام زاد الخلف مستطرا الرّيح « 5 » از نافع وزير أو يعنى الرّياح لواقح « 6 » خلاف كردند . وياء بأيّام « 7 » زيادة شد خلاف در حالي كه طلب‌كننده است آن ياء نوشتن را . « 8 » بالحذف طائره عن نافع وبأو * كلهما الخلف واليا ليس فيه يرى وبه انداختن الف است طائره في عنقه « 9 » از نافع . ودر أو كلاهما « 10 » خلاف است يعنى در بعضي أو كلهما بىالف است وياء ديده نمىشود در وى . سبحن فاحذف وخلف في الأخير « 11 » هنا * وقال مكّ وشام قبله خبرا سبحان پس بينداز الف را از وى وخلاف است در آخر اينجا يعنى قال سبحان « 12 » وقال مكّى وشامي بيش از [ وى ] بيازمودند . « 13 » تزورّ زاكية مع لتّخذت بحذ * ف نافع كلمت ربّى اعتمرا تزاور « 14 » ، زاكية « 15 » با لاتّخذت « 16 » به انداختن الف است . نافع را كلمات ربّى « 17 » زيادة كرده شد .

--> ( 1 ) . يوسف / 87 . ( 2 ) . يوسف / 87 ؛ رعد / 31 . ( 3 ) . يوسف / 110 . ( 4 ) . يوسف / 80 . ( 5 ) . ح : الرّيح في يوم عاصف [ إبراهيم / 18 ] اگرچه أو [ نافع ] رياح مىخواند ه . ( 6 ) . حجر / 22 . ( 7 ) . إبراهيم / 5 . ( 8 ) . ح : كلمه مستطر به معنى نوشته شده است ومترجم به اشتباه آن را از باب استفعال ترجمه كرده است . ( 9 ) . اسراء / 93 . ( 10 ) . اسراء / 23 . ( 11 ) . ق وض : خلف بعد قال هنا . ( 12 ) . اسراء / 93 . ( 13 ) . ح : يعنى در مصحف مكّى وشامي قال سبحان ربّى است ودر غير آن‌دو مصحف قل سبحان ربّى است ه . ( 14 ) . كهف / 17 . ( 15 ) . كهف / 74 . ( 16 ) . كهف / 77 . ( 17 ) . كهف / 109 .