نشايد واگرچه كلمه مستقل است از جهت اتّصال خطّى . وبعد از واو : السّموت وسموت همه الّا در حم السّجده « 1 » . وبعد از ياء : يوم القيمة همه‌جا ، وهمچنين آيتنا الّا ثاني وثالث يونس : وإذا تتلى عليهم آياتنا « 2 » ومكر في آياتنا « 3 » . وآيات مطلقا معرّف ومنكّر ومضاف ومجرّد . وهمچنين بعد از ياء ندا مثل يأيّها ويآدم ويا موسى ويعيسى وينوح ويشعيب ويهرون ويلوط ويهود ويصالح ويبنىّ ويبنى ويقوم ويمعشر ويأولى الأبصر و [ يأولى ] الألبب ويأخت ويإبراهيم وينار ويفرعون ويهامن ويداود ويذا القرنين ويحسرتى ويأسفى ويحسرة على العباد « 4 » ويويلتى ويليت ويا ليتني . وبر ياء نيز وقف نكنند وأو را از منادى جدا نسازند از جهت اتّصال خطّى . وهمچنين اتّفاق است در حذف الف از أسماء اعجميّه مستعمله « 5 » مثل إبراهيم وإسماعيل وعمرن وإسحق وهارون ولقمن . وهمچنين از سليمان وصلح وملك اگرچه أعجمي نيستند . ودر ميكيل « 6 » البتّه محذوف است با وجود آنكه كثير الاستعمال نيست . ودر غير مستعمله اثبات باشد مثل طالوت « 7 » وجالوت « 8 » ويأجوج « 9 » وماجوج « 10 » . ودر هاروت « 11 » وماروت « 12 » وهامن « 13 »

--> ( 1 ) . آية 12 . ( 2 ) . آية 15 . ( 3 ) . آية 21 . ( 4 ) . يس / 30 . ( 5 ) . منظور كثير الاستعمال است . ( 6 ) . بقره / 98 . ( 7 ) . بقره / 247 و 249 . ( 8 ) . بقره / 249 و 250 و 251 . ( 9 ) . كهف / 94 ؛ أنبياء / 96 . حمزه وكسائى ونافع وابن عامر وأبو عمرو وابن كثير وأبو جعفر به تسهيل خوانده‌اند . ( 10 ) . همان . حمزه وكسائى ونافع وابن عامر وأبو عمرو وابن كثير وأبو جعفر به تسهيل خوانده‌اند . ( 11 ) . بقره / 102 . ( 12 ) . همان . ( 13 ) . قصص / 38 ؛ غافر / 36 .