مهدى مهريزى و على صدرايى خويى
68
ميراث حديث شيعه
مقدورات مخصوصه در اوقات خاصّه و اراده كه به جانب وجود تعلّق گيرد و جانب عدم ، مكروه است . [ دليل قدرت و علم ] و باز معلوم است كه قدرتآفرين و علمآفرين ، صاحب قدرت و علم است . [ باز دليل علم ] و باز آفرينندهء جميع معارف و حقايق است در علما . پس عالِم است به جميع علوم به طريق اولى . [ دليل كمال من جميع الجهات ] و باز چون افاضهء همه كمالات از اوست ، و همهء توانايان و دانايان و بينايان و شنوايان و گويايان و زندگان و صاحب كمالان را او - جلّ شأنه - توانايى و دانايى و بينايى و شنوايى و گويايى و زندگى و كمال بخشيده ، پس به ذات خود ، كامل من جميع الجهات و قادر الذّات وعالِم الذّات است و عالِم [ به ] مبصرات و مسموعات و مذوقات است . و باز آن كه زنده نباشد ، چون تواند كه زندگى بخشد ؟ [ هر كه را در ذات نبود زندگى * كى تواند داد كس را زندگى ؟ ] و آن كه نداند [ گويد ] چون تواند گويا گرداند . [ وانكه نبود بهره از نطق و بيان * كى تواند كرد گويا ديگران ] و بر اين قياس ملاحظه كن . و همچنين عدم اين امور ، نقص و عجز است ، و واجب الوجود ، از شوايب جميع نقايص ، منزّه است . [ دليل علم به جزئيات و كلّيات و حيات ] و باز ، دالّ است كه عالِم است به اشيايى كه مُدرَك حواس ظاهره و باطنه است ؛ زيرا كه او ، سبحانه متّصف به علم و قدرت است . پس حىّ است و حىّ ، دريابندهء همهء اين امور است .