بخشيد . براى نمونه ، صبر يك ارزش اخلاقى بزرگ اسلامى است ، ولى در نتيجه نهادهاى عقب ماندگى در جهان اسلامى ، صبر نيز چهره اى منفى و مخرب به خود گرفته و كار به جائى رسيده كه صبر عبارت شده است از : خوارى ، هموار ساختن ناگوارى ها بر خويش با روح لا ابالى گرى ، كار نداشتن به كارهاى بزرگ توده و غصه ها و مقاصد سترگ آن . و توده مسلمان نمى تواند در زندگى خود جنبشى فراگير را به ثمر برساند مگر مفهومى را كه از صبر دارد دگرگون سازد و تصحيح كند . و ايمان بيارد كه صبر عبارتست از : صبر بر دشوارى هائى كه انجام وظيفه براى انسان در بردارد . و صبر بر تلخى هائى كه در راه ايستادگى در برابر ستم و گردنكشى ، و در راه چشم پوشى از مقاصد كوچك به خاطر مقاصد بزرگ بايستى چشيد : « آيا پنداشته ايد كه به بهشت در مى آئيد بى آن كه خداوند امتحان كند و آنانى را كه از شما در راه خدا جهاد كرده ، و آنانى را كه در سختى ها صبر و ايستادگى مى نمايند معلوم نمايد ؟ » و : « خوار و ناتوان نشدند - و صبر پيشه كردند - و خداوند صابران را دوست مى دارد . » و هيچ مكتب اجتماعى به جز خود اسلام نمى تواند مفهوم صبر را به سطح راستين خود بازگرداند و امتى صابر - به معناى درست اسلامى آن - بنياد نهد .