بنده و جمعى از طلاب در مجلس حاضر بوديم . چون مدت زيادى از واقعه گذشته ، همهء مطالبى را كه در مجلسى ردوبدل شد ، خوب به خاطر ندارم . ولى آنچه را شيخ عبد الحليم ، يكى از نزديكان استاد كه در مجلس نبوده و ماجرا را از خود استاد شنيده و به قلم آورده است ، نقل مىكنم . « استاد شهيد از نقش حوزهء علميه در بسيج مردم سخن گفتند و از اينكه علماى شيعه با علماى مسيحيت فرق دارند . مردم با علماى شيعه ارتباط نزديك دارند كه نمونه‌اش را در ثورة العشرين ديديم . سيد شرف الدين عالمى بود كه به خاطر مقاومت در برابر استعمار فرانسه به خانه‌اش ريختند و كتابهايش را آتش زدند . الآن بسيارى از من راجع به مراكز دولتى و اينكه آيا تأخير از ساعت حضور جايز است يا حرام ، سؤال مىكنند . اگر بگويم جايز است بر حكومت تأثير مىگذارد . راجع به جواز سرقت اموال دولت مىپرسند . اگر بگويم جايز است ، بر حكومت تأثير مىگذارد . چرا دولت در شرايط كنونى در كشور اسلامى كشتارگاهى ساخته كه حيوانات روبه‌قبله ذبح نمىشوند . اگر اين ذبح شرعى نباشد ، گوشتها در بازار مىماند و مردم نمىخرند . اينجا حبّوبى تعجب كرد و گفت ما در خارج دنبال ذبح اسلامى هستيم ، چطور ذبح عراق غير شرعى باشد ؟ بعد از اين مذاكرات استاد شهيد راجع به طرح راه‌سازى دولت - كه منجر به تخريب مقبرهء حسين بن روح ، از نواب چهارگانه امام زمان مىشود - فرمودند كه اين مكان داراى اهميت تاريخى است و شيعه تعلّق خاصى به آن دارد . » در پايان مجلس حبّوبى به زيد حيدر گفت : اين مرد را ببين چگونه زيبا سخن مىگويد . ما بايد ايشان را به عنوان عالم حزب بعث قرار دهيم . پس حضار همه خنديدند . حبّوبى گفت چرا مىخنديد ؟ استاد شهيد فرمودند : من عالم مسلمين هستم و عالم بعثيون نيستم . مقام علمى شهيد صدر آثار علمى ايشان نسبت به ديگران دو ويژگى دارد : يكى دقت فوق‌العاده و عمق