و در ميان گروههايى كه اشاره كرديم ، كسانى فاضل نيز ديده مىشوند ، كه به ديندارى و فضل شناخته شده‌اند ، ليكن واقع امر بر ايشان آشكار نشده ، و تشخيص واقع براى آنان دشوار گشته است ، و آيات و احاديث مربوط به شناساندن روحيّات اغنيا و اعمال ايشان - با وجود فراوانى آنها و تندى تعبيرهايى كه در آنها آمده است - از نظر يا از دقّت ايشان دور مانده است . و اين همه نتيجهء برخى چيزهاست ، كه در اينجا - باختصار - به پاره اى از آنها اشاره مىكنيم : 1 - ( 1 ) « دانشمندى كه زمان خويش را بشناسد ، مسائل اشتباه انگيز او را غافلگير نمىكند - « العالم بزمانه لا يهجم عليه اللَّوابس » « 1 » ؛ پس كسانى كه زمان خود را نشناسند ، غافلگير مىشوند ، و حوادث پنهان و پوشيده - بويژه در جاهايى كه انگيزه هايى قوى براى غافل نگاه داشتن ايشان وجود داشته باشد - بر آنان هجوم مىآورد و آنان را مغلوب يا مرعوب مىسازد . و معلوم است كه مقصود از « زمان » در اينجا زمان تاريخى و تقويمى نيست ، بلكه زمان فكرى و فرهنگى و زندگى معاصر است ، كه انسان هر عصر در آن به سر مىبرد ، با همهء چيزهايى كه در آن است ، از زبان ، و سنّت ، و اقليم ، و زيستن در اشكال گوناگون ، و فرهنگ ، و اقتصاد ، و فلسفه ها ، و سياستها ، و علوم ، و اكتشافات ، و اختراعات ، و فنون ، و كتابها ، و هنرها ، و متفكَّران و ديگر محتويات هر عصر . 2 - اقتصاد امرى است كه با زمان تغيير پيدا مىكند ، پس هر كس از اين تغيير و تطور ، شناخت خوب و درستى نداشته باشد ، نمىتواند « حوادث واقعهء اقتصادى » ( بويژه بخش ناآشكار آنها ) را از لحاظ كيفى و كمى خوب بشناسد . 3 - روحيّات ثروتمندان و هدفها و كارهاى ايشان ، با وفور آنچه در اين باره در آيات و احاديث براى شناساندن آنها آمده است ، نزد فضلاى ياد شده ، به خوبى روشن نگشته است .

--> « 1 » « تحف العقول » / 261 ، از سخنان حضرت امام جعفر صادق « ع » .