4 - اين فاضلان با حسن ظن با متكاثران آميزش كرده و آنان را در حالات خوبشان شناخته‌اند ، نه در آن هنگام كه مشغول زيان رساندن به مردم و مكيدن خون مستضعفان و درماندگان اقتصادى و كارگران خرد شده و از پا درآمده بوده‌اند . 5 - اين فاضلان - چنان كه لازم بوده است - با ناداران و مسكينان آمد و شد و آميزش نداشته‌اند ، و نمىدانند كه اينان با چه بلاها و گرفتاريهايى خردكننده دست و پنجه نرم مىكنند . و اگر در ميان ايشان كسى باشد كه با آنان آميزش دارد ، يا از زندگى سخت آنان آگاه است ، پس از آنكه به نيازمنديهاى زندگى خود دست يافته است ، يا پيشامدهاى ديگر او را به خود مشغول داشته است ، يا كارهاى فراوان وقتى براى او باقى نگذاشته است ، ديگر تلاشى براى طرفدارى از محرومان نمىكند ، و به يارى مبارزه اى دگرگونساز - كه خدا و داعيان دينى خدا را راضى كند - بر نمىخيزد ؛ و لا حول و لا قوّة إلَّا با لله العليّ العظيم . در اينجا - و در اين برهه - بحتم لازم است كه از خوانندگان گرامى « الحياة » بخواهيم تا فصلهاى مربوط به « عالمان صالح » و نشانه هاى آنان ، و « عالمان فاسد » و نشانه هاى آنان ( و ضرورت پرهيز از گروه دوّم ) را دوباره بخوانند ، و در آنها ژرف شوند ، يعنى : فصلهاى يازدهم و دوازدهم و سيزدهم ، از باب هشتم ( جلد دوّم / 505 تا 553 ) . مطالب و مسائل مطرح شده در اين فصلها - مانند ديگر مطالب و مسائل « الحياة » - مبتنى بر آيات « قرآن كريم » و احاديث معصومين « ع » است ؛ نيز از ملاحظهء « پنج يادآورى » ، در همان جا ( 593 تا 600 ) - كه در حدّ مقدور مسائلى مهم يادآورى گشته است - غفلت نشود ، تا نظر مؤلَّفان ( در اين مقولهء مهم ) به خوبى روشن باشد .