بخش نخست امام رضا عليه السّلام در يك نگاه حضرت على بن موسى الرضا عليه السّلام هشتمين امام از خاندان رسالت است كه خداوند « هر آلايش و آلودگى را از آنان زدوده و پاك و پاكيزه‌شان گرداند » ؛ خاندانى كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله آنان را هم‌سنگ و همراه قرآن خواند كه هركس به آن دو چنگ زند گمراه نمىشود ؛ خاندانى كه كشتى نجات بوده ، هركس به اين كشتى پيوسته و بر آن سوار شود از غرق شدن ايمن شود و هركس از آن رو برتابد در ورطهء گمراهى ، غرق شود . اين امام بزرگ كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله مژدهء ولادتش را داده بود ، پس از به شهادت رسيدن جدش امام صادق عليه السّلام و در روزگار منصور در گراميترين خاندان‌هاى قريش ، خاندان امامت و شهادت ؛ يعنى خاندان هاشمى و علوىزاده شد و در دامان پدرش امام كاظم عليه السّلام پرورش يافت و باليد و بزرگ شد . او بيش از سه دهه از عمر با بركت و سرشار از خير و هدايت خود را با پدرش گذراند . حضرتش با « منصور » ، « مهدى » ، « هادى » و « رشيد » خليفگان عباسى معاصر بود ؛ همان‌هايى كه در راه از ميان برداشتن امامان و خاموش كردن فروغ اين خاندان ارجمند از هيچ اقدامى دريغ نكرده و از هيچ تلاشى فروگذار ننمودند . امام رضا عليه السّلام به‌عنوان درخشانترين چهرهء سياسى تاريخ اسلام و روزگار خود ، در عرصهء حيات سياسى اسلام چهره نمود . او در موضع‌گيرى سياسى خود بسيار مقاوم و صريح بود ، هرگز فريب روش‌هاى پوشالى و دوگانه‌اى كه