بخش نخست حضرت امام صادق عليه السّلام در يك نگاه امام جعفر بن محمد صادق عليه السّلام ششمين امام از ائمهء اطهار است كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله بر جانشينى آن‌ها پس از خود تصريح فرموده است . آن حضرت در سال 83 ه ق ديده به جهان گشود و در سايه‌سار جدش امام زين العابدين و پدر بزرگوارش امام محمد باقر عليهما السّلام رشد كرد و از آن بزرگواران علوم شريعت و معارف اسلامى را دريافت نمود . آن حضرت به همراه پدران پاكش حلقه‌هاى نورانى به هم پيوسته‌اى را تشكيل مىدهند كه به رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله منتهى شده و در ميان آن‌ها غريبه و ناشناسى فاصله نينداخته است ازاين‌رو مىتوان گفت كه آن حضرت جرعه‌نوش سرچشمهء زلال وحى و منبع حكمت الهى بوده است . خصوصيت بارز حوزهء علمى اهل بيت عليهم السّلام كه ائمهء اطهار خصوصا امام باقر و امام صادق عليهما السّلام بنيانگذار آن بودند همين اتصال به منبع وحى ، و اين حوزهء علميه ، در واقع دانشگاه رسالت پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله بوده كه موفق به حفظ اصالت و خلوص اين رسالت براى ما گرديده است . چنين بود كه امام صادق پس از پدران بزرگوارش مركزيت امامت شرعى را به دست گرفته و با نهايت صلابت بر قله‌هاى دانش صعود كرد ، آن حضرت چشم‌ها را به خود خيره و دل‌ها را از هيبت خودش پر كرد به گونه‌اى كه حتى در عصر حاضر هم دانشمندان به احترامش سرهاى خود را فرود