بخش نخست امام حسن مجتبى عليه السّلام در يك نگاه وى امام ابو محمد حسن بن على بن ابى طالب دومين پيشواى اهل بيت پس از نبى اكرم صلّى اللّه عليه و إله و به اتفاق ناقلان حديث ، سالار جوانان بهشتى و يكى از دو يادگارى است كه دودمان رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله از سلالهء آن‌هاست . اين امام والاتبار از جمله چهار نور مقدسى است كه رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله به اتفاق آنان با مسيحيان نجران به مباهله پرداخت و در زمرهء پيراستگانى است كه خداوند پليدى را از آن‌ها دور و از نزديكان پيامبر صلّى اللّه عليه و إله است كه خداوند مردم را به دوستى و محبّت آنان فرمان داده و يكى از دو امانت گرانسنگى است كه هركس بدانان چنگ زند ، اهل نجات و رهايى و آن‌كه از فرمان آن‌ها سرپيچى كند ، به گمراهى و انحراف كشيده خواهد شد . آن بزرگوار در دامان جدّ بزرگوارش نبىّ مكرّم اسلام صلّى اللّه عليه و إله نشو و نما كرد و از سرچشمهء زلال رسالت و اخلاق و گذشت و عفو و بخشش آن حضرت بهره‌مند گرديد و تا آخرين لحظات عمر شريف پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله در كنار آن حضرت به سر برد و هدايت و ادب و شكوه و جلالش را به ميراث وى نهاد و شايستگى امامت و پيشوايى را كه پس از پدر بزرگوارش انتظار آن مىرفت ، به او بخشيد كه بارها از اين موضوع به صراحت سخن گفته بود ، آن‌جا كه فرمود :