1 . حق ؛ 2 . دانش ؛ 3 . هم‌عصرى با رخدادها ؛ 4 . احاطهء بر آن پيش‌آمدها ؛ لذا قرآن كريم ، در بيان و ارائهء پديده‌هاى تاريخى و رخدادهاى اجتماعى گذشته و يا هم‌عصر خود ، جايى براى شك و ترديد و دروغ ، باقى نمىگذارد و با اين فرموده : إِنَّ هذا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ ؛ « 1 » اين همان سرگذشت حقيقى ( حضرت مسيح ) است . اين دو اصل را مورد تأكيد قرار مىدهد . و نيز با اين فرموده‌اش در آغاز سورهء اعراف : فَلَنَقُصَّنَّ عَلَيْهِمْ بِعِلْمٍ وَ ما كُنَّا غائِبِينَ ؛ « 2 » و قطعا ( اعمالشان ) را با علم خود بر ايشان شرح خواهيم داد و ما هرگز غايب نبوديم به عنصر هم‌عصر بودن با رخدادهايى كه به بيان آن‌ها مىپردازد ، تصريح مىنمايد . گذشته از اين مطالب ، قرآن گاهى متكى به تحقيق و بررسى است و گاهى ، متكى به استدلال ، در مقام تجزيه و تحليل و نتيجه‌گيرى ، شيوه‌اى علمى دارد و آن‌گاه كه به نحو كلى زندگى پيامبران را ارائه مىدهد به خطوطى اصلى - كه آنان را در يك صف و يك سنگر و يك خط ، يعنى خط كلى اسلام قرار مىدهد -

--> ( 1 ) . آل عمران / 62 . ( 2 ) . اعراف / 7 .