عراق است و آن سرها كه به حضورش آورده‌اند سرگردنكشان و شكنندگان عصاى مسلمين است ، ليكن در همين اوضاع و احوال بود كه زينب دهان خونين به سخن گشود و مردم كوفه و شام را از حقيقت حال آگاه ساخت و به آنان اعلام كرد كه‌اينك خود و اين زنانى را كه از كربلا تا شام در اسارت آورده‌اند جز دختران و خاندان رسول خدا نيستند و با اين‌كار ننگ و رسوايى اين جرم فجيع را بردامان پليد يزيد و يارانش ثابت و جاودانه كرد . زينب ضمن سخنان بليغى كه در كوفه و شام در مجلس يزيد ايراد كرد پرده از روى كار به يكسو زد و افكار خفته و بىخبر را بيدارى و هوشيارى داد و حقيقت امر را كه يزيد و يارانش بيهوده مىكوشيدند تا از ديده و انديشهء مسلمانان پنهان كنند و بر آن جنايت هولناك پردهء اشتباه افكنند برمَلا و آشكار ساخت . آرى زينب تنها كسى بود كه مسؤوليت نگاهدارى عيال و اولاد حسين و ياران او را به‌عهده گرفت ، تا آن‌گاه كه ايشان‌را از اين سفر پرمخاطره به‌مدينه بازگردانيد . » مسير اهل‌بيت بارى خاندان بزرگوار پيغمبر صلى الله عليه و آله را به‌سوى شام حركت دادند . مسيرى كه براى بردن آنها از كوفه تا شام انتخاب كرده بودند دوازده شهر يا قصبه و قريه بود كه برخى نام آنها را به اين شرح نوشته‌اند : تكريت ، لينا ، جهينه ، موصل ، سينور ، حماه ، معرّهء نعمان ، كفر طاب ، حمص ، بعلبك ، دير راهب و حرّان .