برخى ديگر از اين مناطق نيز نام برده‌اند : قادسيه ، حرار ، عروه ، ارض صلينا ، وادى نخله ، ارمينا ، كحيل ، تل عفة ، جبل سنجار ، عين‌الورد ، دعوات ، قنّسرين و حلب . كه جمعاً بيست و پنج منزل و جايگاه مىشود و برخى هم تا چهل مكان نام برده‌اند كه در بيشتر اين شهرها يا قصبات وقتى مأموران پسرزيادو همراهان وارد مىشدند و مردم با آگاهى از ماجرا و وضع اسيران همراهشان ، و آنها را مىشناختند ، با عكس‌العمل شديد و تنفر و انزجار اهالى و ساكنان روبه‌رو مىشدند و بريزيد و كشندگان امام عليه السلام نفرين و لعنت مىفرستادند . حتّى در برخى از جاها برخوردهايى هم ميان آنان و مأموران رخ مىداد ، در چند جا نيز آنها را به‌شهرها و قصبه‌ها راه ندادند . در كتابهاى معتبر تاريخى از بانوى بزرگوار ما حضرت زينب عليها السلام ، در طول اين راه سخنى و يا خطبه‌اى نقل نشده است . البته در پاره‌اى از نقلهاى غير معتبر آمده است كه آن مكرمه در قادسيه چند شعر به‌صورت مرثيه خوانده است مانند : ماتَتْ رِجالي وَ أَفْنَى الدَّهْرُ ساداتي * وَزادَني حَسَراتٍ بَعْدَ لَوْعاتي يُسَيِّروُنا عَلَى الاقْتابِ عارِيَةً * كَأنَّنا بَيْنَهُم بَعْضَ الغْنَيماتِ عَزَّ عَلَيْكَ رَسُول‌َاللَّهِ ماصَنَعُوا * بِأَهْلِ بَيْتِكَ يا نُورَالبَرِيّاتِ يزيد سرمست و مغرور و دارودستهء او كه شهادت