الَّذِينَ آمَنُوا وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللَّهِ « 1 » . [ آنان كه ايمان‌آوردند و مهاجرت كردند و در راه خدا با مال و جان خويش جهاد كردند ، درجهء آنان در پيشگاه خدا برتر و بزرگتر از ديگران است . . . ] و در آيهء ديگر فرموده است : فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجاهِدِينَ عَلَى الْقاعِدِينَ أَجْراً عَظِيماً « 2 » . [ خداوند مجاهدان را برخانه نشينان به پاداشى بزرگ فزونى بخشيده است . ] و منظور از جهاد همان جهد و كوشش و پيكار در راه خدا و فداكارى و گذشت در اين‌راه است ، و اين‌كار از هركسى به‌نحوى ساخته است و تحت شرايط خاصى شايسته است ، و به همين جهت است كه جهاد با شمشير در ميدان جنگ از زنها برداشته شده و بر آنها واجب نيست ، اما اگر از راههاى ديگرى كه با ساختمان وجودى و عفت و شخصّيت آنان سازگار باشد بتوانند خدمتى در اين‌راه انجام دهند يكى از نشانه‌هاى ايمان و كمال آنهاست و از اين‌رو در شرح زندگانى سيدهء زنان جهانيان حضرت صديقهء كبرى خوانديم كه آن بانوى بزرگوار در راه مبازره با بىدينان و بدعتگذاران از تمام فرصتهايى كه پيش مىآمد استفاده مىكرد و تاجايى كه مقدور بود از طريق سخنرانى و تذكر و گفتگوى با صحابه ، خطرهايى را كه به‌دنبال انحراف

--> ( 1 ) - سورهء توبه ، آيهء 20 ( 2 ) - سورهء نساء ، آيهء 95