در رهبرى و نافرمانى و سرپيچى از دستور پيغمبر احساس مىكرد و مسلمانان را تهديد مىنمود گوشزد فرمود ، و چون ديد از اين راه نتيجهء مطلوب عايدش نمىشود حتى از طريق گريه و ناله ، نارضايتى خود را از نظام حاكم و انحرافاتى كه پيش آمده بود اظهار مىداشت . يادگار اين بانوى بزرگ يعنى زينب كبرى عليها السلام نيز وقتى احساس كرد مسئوليت بزرگ جهاد در راه دين و پيكار و مبارزهء با بىدينان به‌دوشش آمده و در اين‌راه بايد از مال و همسر و فرزند بگذرد و حتى اگر لازم شود از دادن جان نيز دريغ نكند با كمال شهامت و فداكارى از خانه و كاشانه و همسر و زندگى دست كشيد و فرزند يا فرزندان خود را نيز براى قربانى به‌همراه خود به قربانگاه نينوا آورد و در همه جا ، يارى مهربان و دلسوز براى رهبر عاليقدر اين قيام و نهضت مقدس يعنى حضرت اباعبداللَّه الحسين « روحى و ارواح العالمين له الفدا » بود . عصر عاشورا هنگامى كه آن حجت الهى به درجهء شهادت رسيد ، و مسؤوليت عمدهء ديگرى از اين مبارزهءمقدس بر مسؤوليت قبلى او افزوده شد و بار تازه‌اى از اين رسالت سنگين به‌دوش اين بانوى شجاع نهاده شد كه با كمال شهامت و بزرگوارى و گذشت و فداكارى همچون كوهى پولادين و سدّى آهنين در برابر دشمنان منحرف و گرگان خونخوار ضدّ دين و انسانيت قيام كرد و حتى در موارد چندى جان فرزند برومند برادر و حجت‌اللَّه زمان يعنى حضرت سجاد عليه السلام را از مرگ رهانيد . و در