با توجه به مقام و احترامى كه دختر اميرمؤمنان در كوفه پيدا كرده بود مىتوان دريافت كه ماجراى اسارت زينب عليها السلام و بىاحتراميهاى جنايتكاران بنىاميه و گماشتگان و دارودستهء آنان كه نسبت به آن بانوى بزرگوار پس از ماجراى جانگداز كربلا در اين شهر انجام شد تا چه اندازه براى دختر اميرمؤمنان ناگوار و دشوار بود و آن حضرت صبر و شكيبايى شگفت‌انگيزى در برابر اين مصايب سخت از خود نشان داد و به خاطر رضاى خداى سبحان اين ناملايمات و اهانتها را برخود هموار كرد ، تا آنجا كه وقتى عبيداللَّه بن‌زياد در آن مجلس شوم و مفتضح از وى پرسد : « كَيْفَ رَأَيتِ صُنْعَ اللَّهِ بِأَخيكِ » ؟ [ رفتار خدا را نسبت به‌برادرت حسين چگونه ديدى ؟ ] زينب عليها السلام با كمال شهامت و قدرتى كه حكايت از نيروى فوق‌العادهء ايمانى او مىكرد در پاسخ آن جنايتكار تاريخ اظهار داشت : « ما رَأَيْتُ مِنْهُ الّا جَميلًا » [ من از خداى تعالى جز نيكى و زيبايى چيزى نديدم ] . براستى اگر براى دختر بزرگوار على عليه السلام و اين بانوى كم نظير اسلام ، در تاريخ جز همين يك فضيلت چيز ديگرى به يادگار نمانده بود در معرفى عظمت و شخصيّت والاى او كافى بود ! شمّه‌اى از فضايل زينب عليها السلام عبادت بىشك بزرگترين وسيله براى تقرّب به‌درگاه پروردگار متعال و وصول به‌مقام قرب و كمال ، عبادت و بندگى در