پيشگاه مقدس اوست و هركس به‌هر مرتبه و مقامى كه رسيد از راه عبادت رسيده است . قرآن كريم نيز در سورهء زمر هدف خلقت را عبادت ذكر كرده و مىفرمايد : وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ ؛ « 1 » [ نيافريدم جن و انس را جز براى آنكه مرا بپرستند ! ] البته عبادت خدا صرفاً به خواندن چند ركعت نماز و يا انجام برخى عبادت‌هاى بدنى و مالى محدود نمىشود ، بلكه معناى عبادت چنان كه علماى لغت ذكر كرده‌اند غايت خضوع و تسليم و اظهار ذلّت « 2 » در پيشگاه خداى تعالى است كه نماز و روزه و ساير اعمال مصاديقى از آن مفهوم كلى و راهى براى رسيدن به آن مقام عالى است كه به‌دستور شرع مقدس و رهبران اسلام بايد انجام داد . همچنين بايد دانست كه عبادت دو جنبه دارد : جنبهء فعل و جنبهء ترك ، و همان‌گونه كه در مداواى يك بيمار پرهيز از برخى غذاها ، مهمتر از انجام كارهاى لازم و خوردن دارو است ، در باب عبادت و رسيدن به كمال انسانيت و هدف خلقت نيز ترك گناه مهمتر از بجاآوردن و انجام عبادت‌هاى بدنى و مالى است . از همين رو در روايات آمده است : « انَّ اشَدَّالعِبادَةِ الوَرَع » « 3 » يعنى سخت‌ترين عبادت‌ها ورع و خوددارى از گناه است ، يا فرموده‌اند : « افْضَلُ العِبادَةِ

--> ( 1 ) - سورهء ذاريات ، آيهء 56 ( 2 ) - راغب در كتاب مفردات گويد : « العُبُودِيّة اظْهارُ التَّذَلُّل ، وَ العِبادَةُ ابلَغُ مِنْها لِانَّهاغايَةُ التَذلُّل » [ عبوديت به معناى اظهار ذلت و خضوع است و عبادت معناى كاملترى دارد كه همان غايت خضوع و اظهار ذلت است . ] ( 3 ) - اصول كافى ، ( چاپ اسلاميه ) ، ج 3 ، ص 129 - 126