بيانى بما رسيده باشد ما مكلف هستيم و اگر نرسيده باشد هرچند كه در واقع وجود داشته باشد كفايت نكرده و ما برحسب ظاهر نسبت به آن وظيفه‌اى نداريم و هذا هو المطلوب . قوله : و هذا الاختلاف : اين قسمت دفع دخل است و آن اينكه گويا كسى مىپرسد آيا با اين بيانات شما لفظ آتاها يا اعطاها در بيش از معناى واحد استعمال نشد ؟ جواب مىدهيم : خير كلمه اعطاء همه‌جا به يك معنا است منتها اعطاء كل شئ بحسبه و لذا اين تفاوتها پيدا شده است و اختلاف مصاديق دليل بر تعدّد معانى نيست ( نظير آنچه كه در اصول فقه مرحوم راجع به معناى صيغهء افعل بيان شده كه صيغهء افعل همه‌جا به يك معنا به كار مىرود و هو النسبة الطلبية و البعثيه او التحريكيه التى بين المتكلم و المخاطب و العمل منتها گاهى صيغهء افعل در اين معناى واحد به داعى طلب حقيقى و بعث واقعى به كار مىرود و گاهى بداعى امتحان استعمال مىشود و گاهى بداعى تهديد و تعجيز و انذار و . . . ) كما اينكه يكى ديگر از موارد استعمال كلمه آتا و اعطى در مورد ائمه اهلبيت ( ع ) در زيارت جامعه كبيره است كه از زبان امام هادى ( ع ) نقل شده و آن اينكه : « آتاكم اللّه ما لم يؤت احدا من العالمين » يعنى ذات مقدّس باريتعالى آنقدر فضل و كمالات معنوى و علم و درجات معنوى به شما اعطاء فرموده است كه به احدى از عالميان آن را نداده است كنايه از اينكه خداوند شما پيشوايان معصوم را مزين فرموده به اين همه فضائل و كمالات كه در اين مورد معناى مذكور متناسب لانّ اعطاء كل شئ بحسبه و . . . در نتيجه به عقيدهء مصنف آيهء شريفه بعمومها مدّعاى اصوليين را ثابت مىكند كه تكليفى نيست مگر ابلاغ و وصولى باشد و مسئوليت دائر مدار وصول تكليف و