سپس مرحوم مظفر مىفرمايد : استاد ديگر ما مرحوم نائينى در تقريراتشان بر اين سخن مناقشه و اشكال دارند كه از طرفى مسئله ، مسئلهء فنى و دقيق است و بالاتر از سطح فكر محصلين اين كتاب است و از طرفى ما بنا بر اختصار داريم و ذكر آنها و گفتگو در اطراف آنها طول مىكشد لذا از ذكرشان صرف‌نظر كرديم . هركس كه طالب است مراجعه كند به كتاب اجود التقريرات ج 1 ص 198 به بعد . 3 - الاجزاء فى الامارات و الاصول مع انكشاف الخطإ بحجة معتبره . مسئله سوم از مسائل سه‌گانه امر ظاهرى آن است كه اگر انسان برطبق اماره‌اى از امارات ، با اصلى از اصول انجام وظيفه نمود ، سپس كشف خلاف شد بتوسط يك حجة معتبرهء فعليه يعنى حجتى كه از حالا به بعد حتما بايد مكلف اعمالش را بر اين حجه منطبق كند آيا اعمالى كه تا به حال انجام داده مجزى است يا نه ؟ مقدمة جناب مظفر دو نكته را تبيين مىكند : 1 - نكته اولى در رابطه با اهميت اين مسئله است ، مىفرمايد مهم‌ترين مسئلهء ما در باب اجزاء همين مسئله سوم است و جهت اهميتش آن است كه مسئله عام البلوى است يعنى همه مكلفين به اين امر مبتلى هستند چه مجتهد و چه مقلد . اما مجتهدين : بدان جهت كه فراوان مشاهده مىكنيم كه مدت زمانى مجتهد عملى را حرام كرده بود و يا فتوى به عدم وجوب آن داده بود ، سپس حجت معتبرى بدست آورد و فتوايش عوض شد يعنى فتوى به وجوب عمل داد مثلا تا به حال مىگفت سوره در نماز واجب نيست و حدود 10 سال خود او و مقلدينش بدون سوره نماز خواندند حال به روايتى برخورده و مىگويد سوره در نماز واجب است آيا اعمالى را كه در عرض 10 سال بجا آورده‌اند بايد اعاده كنند يا نه ؟ و اما مقلدين بدان جهت كه كثيرا ما مشاهده مىكنيم كه شخصى ساليان درازى مقلد يك مرجع تقليدى بوده سپس عدول كرد و رفت و مقلد مرجع ديگرى شد كه فتواى مرجع جديد با مرجع قبل كاملا مخالف است و به نظر مجتهد جديد اعمالى را كه طبق فتواى