در آيات بعدى روشن مىشود كه « مقرّبين » متولى امر چشمهء معطر ، چه صفاتى دارند و از روى اين صفات و نشانه‌ها معرفت به آنها پيدا مىشود صفات آنها اين است : 1 . به نذر خود وفا مىكنند ؛ 2 . از روز قيامتى كه شر و عذابش گسترده و هولناك است مىترسند ؛ 3 . با نيت‌هايى كاملا خدايى مسكين و يتيم و اسير را غذا مىدهند و از آنها در مقابل اين عمل انتظار هيچ پاداش و حتى تشكر هم ندارند . اين عده چه‌كسانى هستند ؟ شيعه و اهل سنت اتفاق‌نظر دارند كه اينان على ، فاطمه ، حسن و حسين هستند . حاكم حسكانى از 24 طريق نقل كرده است كه اين آيه در حق على ، فاطمه و حسنين نازل شده است . « 1 » خلاصهء قصه اين است كه اين چهار بزرگوار نذر كردند اگر حسنين از مرض عافيت پيدا كردند براى خداوند و خالصا لوجه اللّه سه روز روزه بگيرند ، موقعى كه حسنين از بيمارى سلامت يافتند به نذر خود عمل كردند و روزه گرفتند ، در روز اول مسكينى نزدشان آمد و درخواست غذا كرد همهء آنها غذاى خود را ( افطارى ) به او دادند ، در روز دوم يتيمى آمد و درخواست كرد باز هم غذاى خود را به او دادند ، در روز سوم اسيرى آمد و درخواست كرد باز هم غذاى خود را بخشيدند . سه روز پياپى را در حالىكه روزه بودند بدون غذا سپرى كردند . كه اين آيات در حق آنها نازل شد . از اين آيات معلوم مىشود كه عباد اللّه

--> ( 1 ) . شواهد التنزيل ، ج 2 ، ص 303 .