خاصى نيستند ، بلكه براى تبليغ و نشر دين و دعوت تمامى ملتها و اديان وضع شده است . برخى ديگر از شعائر براى حظ هويّت و فرهنگ اسلامى در داخل مسلمانها جعل شده و فايده آن تنها به مسلمانها - اعم از شيعه و سنى - مىرسد . نوع سوم شعائر تنها براى جامعه شيعى و ايمانى وضع شده است تا سبب حفظ هويّت ولائى و شيعى آنها شده و مانع رسوب افكار منحرف در بين آنها شود . نكته مهم اين است كه : بايد بين اين اقسام فرق گذاشت و براى هر مخاطبى شعيره مناسب با او را ارائه كرد ، بايد ديد آيا اين شعيره براى محيطهاى غير اسلامى وضع شده يا براى محيطهاى اسلامى و يا محيطهاى ايمانى . « 1 » جابجايى اين شعائر نقض غرض از تشريع شعائر و مانع از نشر دين مىشود . اين مطلب يكى از موارد حكم كلى است كه در روايات مستفيض بلكه متواتر وارد شده كه ائمه ما فرموده‌اند : به اندازه درجه ايمانى هر كسى از او توقع پذيرفتن داشته باشيد و فوق طاقت كسى بر او تحميل نكنيد ، كه در چنين صورتى آنها تكذيب و انكار خواهند كرد و شما مسئول اين تكذيب آنها هستيد . « 2 » از باب نمونه شعيره لعن دشمنان خدا براى محيطهاى شيعى وضع شده كه تاثيرات بسيار مهمى بر اين محيط مىگذارد و بسيار مطلوب

--> ( 1 ) . اصطلاح مومن مختص به شيعيان ، و مسلم شامل تمامى فرق اسلامى مىشود . ( 2 ) . نمونه‌اى از اين روايات را در بحارالانوار : 2 / 64 باب 13 مشاهده كنيد .