لغت وعرف شعيره دين خواهد بود و موضوع احكام وجوبى و تحريمى فوق خواهد شد . به بيان ديگر : شارع نفرموده تنها شعائرى كه فلان قيد را داشته باشند بايد تعظيم شوند ، بلكه تنها چيزى كه موضوع حكم شرعى قرار گرفته عنوان شعار دين است ، يعنى هر چه كه عرفاً علامت براى يكى از معانى دينى باشد . از باب نمونه خداوند متعال نيكى كردن به والدين را لازم دانسته ، اما قيدى براى آن نگذاشته است ، هر چيزى كه عرفاً نيكى كردن به والدين باشد مشمول امر خدا خواهد بود . البته ممكن است شارع برخى از انواع نيكىها را به خصوص واجب كرده باشد ، مانند نفقه دادن به والدين در صورت فقر آنها ، اما اين به معنى مقيّد كردن عنوان بِرّ ونيكى واحسان در همان مورد نيست ، بلكه هر چيزى كه بر او احسان و نيكى صدق كند - به حسب درجاتش - مطلوب شارع و مورد امر خواهد بود . همينطور ممكن است شارع برخى از افراد شعائر را به خصوص واجب كند ، مانند مناسك حج ، اما اين به معنى مقيّد كردن عنوان شعائر در آن فرد نيست ، بلكه هر فردى كه عرفاً و لغة شعار دين باشد حتى اگر بعد از عصر معصوم نيز پديد آيد مشمول امر شارع خواهد بود . 3 - وجود اعتبارى شعيره و دلالت وضعى آن گفتيم كه شعائر و شعيره نزد عقلا وجودى اعتبارى دارد كه در غالب معلول وضع و قرارداد آنها مىباشد . از آن طرف اختلاف شعائر به اختلاف