الشيخ محمد السند ( مترجم وتقرير : كاشانى )

110

شيوه هاى نوين عزادارى بدعت يا سنت ؟

آيا تحمل ضررهاى فراوان براى تمرين و آمادگى سربازان فداكارى كه حاضرند سر خود را در راه هدف ببازند ضرر محسوب مىشود ؟ هميشه در هر لشكرى يك عده سرباز فداكار هستند كه حاضرند در راه هدفشان هر زحمتى را به جان بخرند ، چنين كسانى را به تمرينهاى سخت و دشوارى وا مىدارند كه ديگران از تحمل آن عاجزند ، زيرا اينها قرار است جان بدهند پس نبايد از ريختن مقدارى از خونشان در هنگام رزمايش وآمادگى نظامى واهمه‌اى داشته باشند . اينها براى اينكه خود را نگه دارند نيامده‌اند ، بلكه آمده‌اند تا خود را نگه ندارند وهدفشان را نگه دارند ، جانشان را فدا كنند تا هدفشان فدا نشود . گاه در برخى رزمايشهاى نظامى جان برخى از اين تكاوران نيز از بين مىرود ، اما چه باك از رفتن جان چند نفر در مقابل آمادگى نظامى و تربيت سربازانى كه در راه هدفشان سر مىبازند . معمولا براى بيان چنين معانى والاى ايثار و شهادت از رنگ قرمز و يا گل لاله استفاده مىكنند ، زيرا دلالت خون و رنگ سرخ بر شهادت ورشادت دلالتى طبعى است وچنين دلالتى برتر از دلالت‌هاى وضعى موجود در ساير اقسام شعائر است . مىدانيم عزيزترين چيز براى انسان جان اوست ، برخى در راه محبوبشان از بذل مال دريغ ندارند اما صحبت جان كه برسد عقب نشينى مىكنند . اما عده‌ايى هستند كه حاضرند با صد شور و شعف در راه محبوبشان جان خود را نيز ببازند ، همان جان عزيزى كه همه با دوصد حرص وآز آن را حفظ مىكنند . اينها همان كسانى هستند كه