الشيخ محمد السند ( مترجم وتقرير : كاشانى )

111

شيوه هاى نوين عزادارى بدعت يا سنت ؟

خواب راحت را از چشم بدخواهان محبوبشان ربوده‌اند ، و آنها را در درياى گيجى وگنگى وترس واضطراب و واهمه فرو برده‌اند . دست ديگران ديگران را مىشود با پول بست ، يا صدايشان را با تهديد خفه كرد ، اما اينها نه چشمى به دنيا دوخته‌اند و نه دلى بر جان . صد البته كه رزمايش اين گروه فداكار بسيار ديدنى خواهد بود ، كه چگونه با عشق و شور از خون دل خود - كه عزيزترين چيزها نزد بعضى مىباشد - به چه راحتى مىگذرند واصلا ناراحت نيستند ! وصد البته كه چنين رزمايشى براى گروه ديگر بسيار تلخ ونامبارك بوده و مو را بر تنشان راست مىكند ، اينها كه با نام محبوبشان چنين سر مىبازند اگر او را ببينند و قرار باشد به فرمان او بجنگند چه خواهند كرد ؟ در حقيقت اين يك تمرين وآمادگى نظامى است براى يارى آن يار سفر كرده كه صد قافله دل همره اوست ، چه پس از ظهورش و چه قبل از آن . همانند نيكان باش البته نمىخواهيم بگوييم هر كه در اين رزمايش شركت مىكند از چنين شناخت بالايى برخوردار است ، و اين كار او نشانه شدت رشادت وفداكارى وعلاقه او در راه محبوبش مىباشد . اما يكى از اصول مسلمّ در علم اخلاق و تربيت و يكى از بهترين شيوهاى كنترل نفس و به دست آوردن عنان اين اسب چموش ، همانندى با نيكان است . يعنى كسى كه يكى از فضائل روحى برايش بسيار دشوار مىنمايد ، اگر بخواهد نفسش رام شده و بر انجام اين فضيلت عادت كند ، بايد خود را شبيه