الشيخ محمد السند ( مترجم وتقرير : كاشانى )

109

شيوه هاى نوين عزادارى بدعت يا سنت ؟

نفع اخروى و چه به لحاظ منافع بيشمار دنيوى . شعائر حسينى براى از خود گذشتن‌است نه‌خود را حفظ كردن اساس شعائر حسينى بر ايجاد روحيه حماسى وفداكارى وايثار و از خود گذشتگى است ، نه مراعات جان وحفظ خود و خود خواهى ، اساس بر جهاد وجانفشانى است نه نگه داشتن جان ، اساس بر جانبازى است نه تن پرستى . اصلا حسين عليه السلام يعنى فداكارى ، يعنى از خود گذشتن ، يعنى به فكر خود نبودن ، يعنى جانفشانى در راه محبوت را شيرين‌تر از عسل دانستن ، يعنى نديدن خود وديدن او . كربلا يعنى تير را به چشم و جان خريدن تا خارى به پاى حجة اللَّه نخلد ، كربلا يعنى قطعه قطعه شدن در راه امام زمان تا تنى از او نرجند ، كربلا يعنى مادر ، سر بريده فرزند را به طرف دشمن پرتاب كند تا از اين رهگذر يك خار از هزاران خار از سر راه فرزند زهرا كنده شود . كربلا يعنى اينكه منتها آرزوى انسان اين باشد كه خون آلوده‌اش با خون امامش مخلوط شود تا از اين راه كسب آبرو كند . اينها معانى نهضت عاشوراست نه آنكه تمام فكر و ذكر انسان اين باشد كه خارى در پايش نخلد تا مبادا خونى از او جارى شود ولطمه‌اى ببيند . به همين جهت ميرزاى قمى شعائر حسينى را در باب جهاد مندرج كرده است . « 1 »

--> ( 1 ) . جامع الشتات ، ميرزاى قمى : 1 / 352 .