مقدمه مقصود از مباحث الفاظ ، تشخيص ظهور الفاظ از يك منظر كلّى است چه از راه وضع باشد و چه از راه اطلاق كلام ، تا نتيجهء اين مباحث به صورت يك سرى قواعد كلى درآيند كه صغراهاى اصالة الظهور را كه در مقصد سوم از حجّيّت آن بحث خواهيم نمود ، تنقيح كنند و ارائه دهند و قبلا بدين نكته اشارت شد . و اين مباحث ( الفاظ ) در مورد هيئات كلام است كه در آن‌ها شك و نزاع صورت گرفته ، خواه هيئات مفردات باشد مثل هيئت مشتق و امر و نهى ، يا هيئات جمل باشد مثل بحث مفاهيم و امثال آن‌ها ( مثل دلالت سياقيه و . . . ) . و امّا در بحث از مواد خاص الفاظ و بيان وضع و ظهورات آن‌ها - گرچه آن‌ها هم صغريات اصالة الظهور را مشخص مىكنند - نمىتوان يك قاعدهء كليه‌اى كه فراگير باشد ، به دست داد و لذا در اين زمينه در علم اصول بحثى نمىشود . بلكه اين فرهنگهاى لغت و امثال آن‌ها هستند كه عهده‌دار تشخيص مفردات الفاظاند و به‌هرحال ، ما مباحث الفاظ را در هفت باب تنظيم مىكنيم : 1 - مشتق 2 - اوامر 3 - نواهى 4 - مفاهيم 5 - عام و خاص 6 - مطلق و مقيّد 7 - مجمل و مبيّن .