الشيخ محمد رضا المظفر ( مترجم : غرويان وشيروانى )

181

أصول الفقه ( فارسى )

باب سوم نواهى در اين باب ، پنج مسئله مطرح است : 1 - مادهء نهى مقصود از مادهء نهى ، همانند مادهء أمر كلمهء « نهى » است و نهى عبارت است از طلب ترك فعل توسط عالى از دانى يا - به قول صحيح‌تر - بگو نهى عبارتست از بازداشتن عالى ، دانى را از انجام فعل و منع او از ارتكاب فعل و لازمهء اين ، طلب ترك است . پس تفسير اول ( طلب ترك فعل ) ، تفسير نهى به وسيلهء لازم معنى است ، بنا بر توضيحى كه به زودى خواهد آمد . و كلمهء نهى ، دلالتش بر الزام همانند كلمهء امر ، عقلى است نه وضعى و فرقى كه بين امر و نهى هست اين است كه مقصود در أمر ، الزام به فعل است و در نهى ، الزام به ترك . و بنابراين مادهء نهى ظهور در حرمت دارد كما اينكه مادهء أمر ظهور در وجوب دارد . 2 - صيغهء نهى مراد از صيغهء نهى ، هر صيغه‌اى است كه بر طلب ترك دلالت مىكند . يا به قول صحيح‌تر بگو : هر صيغه‌اى است كه دلالت بر زجر از فعل و منع آن كند مثل صيغهء « لا تفعل » يا « اياك ان تفعل » و امثال اين‌ها .