مويه : گريه ، زارى ، نوحه . ديوان كهنهء حافظ از روى نسخهء خطى نزديك به زمان شاعر ، به كوشش ايرج افشار . - ديوان حافظ نسخهء 805 هجرى ( كهن‌ترين نسخه ) . حافظ شيراز به روايت احمد شاملو چاپ چهارم 1361 ه‍ . ش . تهران ( انتشارات مرواريد ) . - شمارهء 39 مجله دنياى سخن به تاريخ اسفند 1369 « ويژهء نوروز » ضمن مقالهء نقد و نظر « نگاهى به غزلهاى حافظ . . . » ص 43 - . : « غريب ، من ! كه به جز باد نيست دمسازم » . ( توضيح اينكه در ديوان كهنهء حافظ ، و دنياى سخن ، بجاى دمسازم ، « همرازم » آمده كه اين هم صحيح است ) . حافظ قزوينى ( و چندين نسخه ) : عزيز من ! كه بجز . . . « . . . اشك بر چهره‌ام ريخته ، و رسوايم كرده و عيب مرا در روى من گفته ؛ غيبت نكرده ولى اشك بيگانه نيست ، از درون وجود من مىآيد و با عشق و دلدادگى محرم بوده ، چنين است كه نمىتوانم از اين عضو خانواده شكايت كنم » ، شرح غزلهاى حافظ - مجلد سوم - ص 1381 نوشتهء دكتر حسينعلى هروى - چاپ اول : 1367 ه‍ . ش . تهران - انتشارات نشر نو . حافظ قزوينى : « غلام حافظ خوش‌لهجهء . . . » : ( . . . « غلام » نسخه‌بدل بسيار خوبى است و در عدهء معتنابهى از نسخ نسبتا معتبرتر من ، ضبط شده است ، ولى بعيد مىدانم كه حافظ با فروتنى و ملايمتى كه داشته است كسى را ( حتى زهره را آن هم از حيث خوش آوازى ) غلام خويش بخواند . متن [ - مريد ] مطابق ك ل ق خه عه است . - « ك » كه يگانه نسخهء خطى من است كه اينجا « مريد » ضبط كرده است خدمت دقيقى به حافظ كرده است . . . ) . حافظ صحت كلمات و اصالت غزلها ( س تا پايان ى ) تحقيق از مسعود فرزاد ، بهمن 1349 ه‍ . ش . از انتشارات دانشگاه شيراز - ص 886 .