شمس الدين حافظ
77
ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى )
حافظ ق غ : من آورد به آواز . . . عاشق ديرينه بادهء مست : « هنگامى كه شراب كف كرده و بر سر خم آمده [ باشد ] آن را بادهء مست گويند ، به نشان اينكه مثل مستى عربدهجو ، كف بر لب آورده است » نقل از ص 454 مقالات [ دربارهء ] حافظ ، نوشتهء دكتر حسينعلى هروى . ( . . . « بادهء مست متضمن ايهام است ، هم به بادهاى كه هر كه مىخورد مست مىشود و هم به بادهاى كه خود مست است - . . . دكتر عبد الحسين زرينكوب ، كتاب نقش بر آب ، ص 372 انتشارات معين 1368 تهران چاپ اول » ) .