يا او را به كار مشكلى مكلف سازى ، هر چه از طلا يا نقره به تو داد بستان ، و اگر داراى گوسفند يا شتر بود بدون اذن او داخل آن مشو ، زيرا بيشتر آنها از آن او است ، و آن گاه كه داخل شدى همچون شخص مسلط و سختگير رفتار مكن ، حيوانى را فرار مده و ناراحت مساز ! و در ميان آنها صاحبش را ناراحت مكن ! ( بهنگام گرفتن حق خدا ) : حيوانات را دو قسمت كن و صاحبش را مخير ساز كه يك قسمت را انتخاب كند و در انتخابش به او اعتراض مكن ! بعد قسمت باقيمانده را دو نيمه كن و وى را مخير ساز يكى را انتخاب كند ، باز هم به او در اين گزينش خرده مگير ، به همين گونه تقسيم كن تا آنجا كه باقيمانده به اندازه حق خداوند باشد آن را بگير . ( باز هم مواظب باش ) اگر از اين تقسيم پشيمان بود و خواست از نو تقسيم نمائى قبول كن ! و حيوانات را بهم مخلوط نما و همچون گذشته آنها را تقسيم كن تا حق خداوند باقى بماند و آن را بگيرى . ( فراموش مكن ) حيوانات پير و دست و پا شكسته و بيمار و معيوب را بعنوان زكات نپذير و آنها را به غير از كسى كه بدينش اطمينان دارى و نسبت باموال مسلمانان دلسوز است مسپار ، تا آن را بپيشواى مسلمين برساند و در ميان آنها تقسيم كند . چوپانى گوسفندان و شتران را جز به شخص خير خواه و مهربان و امين و حافظ - كه نه سختگير است و نه اجحافگر ، نه تند مىراند و نه حيوانات را خسته مىكند - مسپار . سپس هر چه جمع آورى كردى فورا بسوى ما روانه ساز تا آنها را در مصارفى كه خداوند فرمان داده است مصرف كنيم ، و آن گاه كه آن را بدست امين خود براى رساندن بمركز سپردى به او سفارش كن كه بين شتر و نوزادش جدائى نيفكند و شير آن را ندوشد كه به بچه‌اش زيان وارد شود و در سوار شدن بر شتران عدالت را مراعات كند و نيز مراعات شتر خسته و يا زخمى كه سوارىدادن برايش مشكل است بنمايد ، آنها را بغدير آب ببرد ، و از كناره‌هاى جاده علف‌دار بدرون جاده بى گياه منحرف نسازد ، و ساعاتى استراحتشان بدهد . . .