416 - به فرزندش امام حسن ( ع ) فرمود : چيزى از دنيا بعد از خود باقى مگذار زيرا آنچه باقى مىگذارى براى يكى از دو كس خواهد بود يا شخصى است كه آن را در اطاعت خداوند صرف مىكند و سعادتمند مىگردد به همان چيزى كه تو بخاطر آن شقاوت يافته‌اى ، و يا آن را در معصيت خداوند به كار مىگيرد و بوسيله آن شقاوتمند مىشود . بنا بر اين تو معاون او در گناه بوده‌اى . هيچكدام از اين دو ، لياقت ندارند كه تو آنها را بر خود مقدم دارى ( 789 . ) شريف رضى مىگويد : اين سخن به گونهء ديگرى نيز نقل شده و آن اين است كه : اما بعد ! آنچه از دنيا هم اكنون در اختيار تو است قبلا در دست ديگرى بوده و بعد از تو نيز به ديگران مىرسد تو اموال را براى يكى از دو كس گرد مىآورى : يكى آنكه در طاعت خداوند مصرف مىكند و سعادتمنديش به چيزى خواهد بود كه تو با آن شقاوتمند شدى و ديگرى آنكه آن را در طريق نافرمانى خداوند به كار مىاندازد كه اين موجب شقاوت تو خواهد بود به خاطر آنچه براى او جمع كرده‌اى . و هيچكدام از اين دو كس اهليت آن را ندارند كه تو آنان را بر خود مقدم دارى و نه اين كه بار او را بر دوش بكشى ، بنا بر اين براى گذشتگان رحمت خدا و براى بازماندگان رزق پروردگار را طلب كن ! 417 - امام به كسى كه در حضورش از روى غفلت و بيخبرى گفت استغفر اللّه فرمود : مادرت بر تو بگريد آيا مىدانى استغفار يعنى چه ؟ استغفار مقام بلند مرتبگان است و آن يك كلمه است اما شش معنى و مرحله دارد : نخست پشيمانى از گذشته . دوم تصميم بر ترك هميشگى در آينده سوم اين كه حقوقى را كه از مردم ضايع كرده‌اى به آنها بازگردانى به طورى كه هنگام ملاقات پروردگار حقى بر تو نباشد چهارم اين كه هر واجبى كه از تو فوت شده حق آن را بجاى آورى ( قضا كنى ) پنجم آنكه : گوشتهائى كه در اثر حرام . . .