277 - نه ، سوگند به كسى كه ما را در بقاياى شب تار نگه داشت ، شبى كه لبخند سپيده دمش از روزى روشن خبر مىدهد كه چنين و چنان نبوده است ( هدف از ذكر اين عبارت بيان طرز جالب سوگند امام است ) 278 - كار كمى كه با نشاط آن را تداوم دهى اميدوار كننده تر است از كار زياد و خسته كننده ( 708 و 709 . ) . 279 - هنگامى كه نافله‌ها ( و مستحبات ) به فرائض و واجبات زيان رسانند آنها را ترك گوئيد . 280 - كسى كه دورى سفر آخرت را بخاطر داشته باشد خود را مهيا مىسازد . 281 - تفكر و انديشه همچون ديدن با چشم نيست ، چرا كه گاهى چشم به صاحبش دروغ مىگويد ولى عقل سليم نسبت به كسى كه از او راهنمائى بخواهد غش و خيانت نمىكند . ( 710 . ) 282 - بين شما و موعظه پرده‌اى از غفلت وجود دارد ( و آن پرده شهوات و هوسها است ) . 283 - ( شما چگونه جمعيتى هستيد كه ) نادانهايتان همچنان در عمل ( بدون بصيرت ) مىافزايند و دانشمندانتان كوتاهى مىكنند ( عملها فاقد علم و علمها بى عمل است ) 284 - علم و آگاهى عذر افرادى را كه بهانه مىتراشند و از مسئوليت شانه خالى ميكنند قطع كرده است . 285 - آنها كه زمانشان پايان گرفته خواهان مهلتند و آنها كه مهلت دارند تعلل مىورزند و كوتاهى ميكنند .