و از امام عليه السلام در تفسير اين آيه سؤال شد « « فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً » » ( او را حيات طيب و پاكيزه خواهيم بخشيد ) « 1 » فرمود زندگى پاكيزه قناعت است 230 - با كسى كه روزى به آنها روى آورده شريك شويد كه براى بىنيازى مؤثرتر و در روى آورى بهره سزاوار تر است . 231 - امام عليه السلام در تفسير آيه « « إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإِحْسانِ » » ( خداوند بعدل و احسان فرمان مىدهد ) « 2 » فرمود : « عدالت » حق مردم را دادن و « احسان » بخشش بيشتر است . ( 673 . ) 232 - كسى كه با دست كوتاه ببخشد با دست بلند به او بخشيده مىشود . شريف رضى مىگويد : معنى سخن اين است كه : آنچه انسان از اموال خود در راه خير و نيكى انفاق مىكند هر چند كم باشد ، خداوند جزا و پاداش او را بسيار مىدهد . و منظور از « دو دست » در اينجا دو نعمت است . كه امام عليه السلام بين نعمت پروردگار و نعمت از ناحيه انسان را با كوتاهى و بلندى فرق گذاشته . نعمت و بخشش از ناحيه بنده را كوتاه و آنكه از ناحيه خداوند است بلند قرار داده و اين بدان جهت است كه نعمت خدا هميشگى و چند برابر نعمت مخلوق است چرا كه نعمت خداوند اصل و اساس تمام نعمتها است ، بنا بر اين تمام نعمتها به نعمتهاى خدا باز مىگردد و از آن سر چشمه مىگيرد . 233 - امام عليه السلام به فرزندش حسن چنين فرمود : كسى را بمبارزه دعوت مكن ، و اگر تو را بمبارزه بطلبند اجابت كن چرا كه دعوت كننده بمبارزه باغى و ستمكار است ، و باغى و ستمكار در هر حال مغلوب است ( 674 . ) 234 - خصلتهاى نيك زنان ، خصلتهاى بد مردان است . ( اين خصلتها عبارتند از : ) تكبر ، ترس ، و بخل . هرگاه زنى متكبر باشد .

--> 1 - سورهء نحل ( 16 ) ، آيهء 97 . 2 - سورهء نحل ( 16 ) ، آيهء 90 .