73 - از نامه‌هاى امام عليه السلام به « معاويه » اما بعد ! من در اين كه مكرر گوش به نامه‌هاى تو فرا داده و پاسخ نوشته‌ام خود را تخطئه و سرزنش مىنمايم . در آن هنگام كه تو از من خواسته‌هائى ( همچون حكومت شام ) دارى و مرتبا نامه‌نگارى مىكنى ، به كسى مىمانى كه بخواب سنگينى فرو رفته ، و خوابهاى دروغينش او را تكذيب مىكنند ، و يا همچون كسى كه مقام بر دوشش سنگينى مىنمايد و نمىداند كه آينده بسود او است يا به زيانش . گر چه تو آن شخص نيستى ، اما شبيه او هستى . به خدا سوگند ! اگر نبود علاقه به باقى ماندن مؤمنان پاك دل ، ضربهء كوبنده‌اى از من به تو مىرسيد كه استخوانت را خرد و گوشتت را آب كند ، بدان كه شيطان ترا از اين كه به كارهاى خوب بپردازى باز داشته ، ( و نمىگذارد ) به اندرزها گوش فرا دهى . سلام بر آنها كه شايسته سلامند ! 74 - از عهدنامه‌هائى است كه امام عليه السلام براى قبيله « ربيعه » و « يمن » تنظيم فرموده و از خط « هشام كلبى » نقل شده است . اين پيمانى است كه اهل « يمن » شهريان و بيابان نشينهاى آنها و « ربيعه » اعم از شهر نشين و بيابانى بر آن اتفاق كرده‌اند . كه قانون قرآن را پايبند باشند و بسوى آن دعوت كنند و به آن امر نمايند . و هر كس آنها را به قرآن دعوت نمود به او پاسخ مثبت دهند آن را به هيچ بهائى نفروشند و چيزى را بجاى آن نپذيرند . . .