بر تو واجب است كه همواره به ياد حكومتهاى عادلانه پيش از خود باشى ، همچنين توجه خود را بر روشهاى خوب يا اثرى كه از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم رسيده ، و يا فريضه‌اى كه در كتاب خداوند آمده معطوف دار ، بخطوطى از حكومت كه در روش من مشاهده كرده‌اى اقتداء كن و براى پيروى از اين عهد نامه كه با آن حجت خود را بر تو تمام ساخته‌ام تلاش و كوشش نما ! كه اگر نفس سر كش بر تو چيره شود ، عذرى نزد من نداشته باشى . من از خداوند بزرك با آن رحمت وسيع و قدرت عظيمش بر انجام تمام خواسته‌ها ، مسئلت دارم كه : من و تو را موفق دارد تا رضاى او را جلب نمائيم ، و كارى كنيم كه نزد او و خلقش معذور باشيم ، همراه با مدح و ثناى نيك در ميان بندگان ، و آثار خوب در شهرها و تماميت نعمت و فزونى شخصيت در پيشگاه او ، و نيز از او مسئلت دارم كه زندگى من و تو را با « سعادت و شهادت » پايان بخشد . « كه ما همه بسوى او باز مىگرديم » « 1 » و سلام و درود ، بر پيامبر خدا ( ص ) و دودمان پاكش باد ، سلامى فراوان و بسيار و السلام . 54 - از نامه‌هاى امام عليه السلام اين نامه را امام ( ع ) همراه « عمران ابن حصين خزاعى » براى « طلحه » و « زبير » فرستاد و « ابو جعفر اسكافى » در كتاب « مقامات » در بخش فضائل امير مؤمنان ( ع ) آن را آورده است . ( 492 . ) اما بعد ! شما مىدانيد - گر چه كتمان مىكنيد - كه من بدنبال مردم نرفتم ، آنها بسراغ من آمدند . من دست بيعت را بسوى آنان نگشودم ، آنها با اصرار زياد با من بيعت كردند . شما دو نفر از كسانى بوديد كه مرا خواستيد و با من بيعت كرديد ( حقيقت اين است و شما نيز به خوبى آگاهيد كه ) عموم مردم با من بخاطر زور و يا متاع دنيا بيعت ننمودند . . .

--> 1 - سورهء بقره ( 2 ) ، آيهء 156 .