محمد محمدى گيلانى

62

شرح مناجات شعبانيه ( فارسى )

است كه رهروى مىخواهد جهانسوز ، نه خامى بى غم و اهل كام و ناز را در اين كوى راهى نيست ، بلكه در زندان تربّص و نگرانى انتظار با مرگ تدريجى بسر مىبرند و دربارهء اين خامهاى بى غم و گرفتاران انانيّت است كه فرموده : قُل ان كانَ آباؤُكُم وَ ابناؤُكُمْ وَ اخوانُكُم وَ ازواجُكُمْ وَ عَشيرتُكُمْ وَ امْوالُ اقتَرَفْتُمُوها وَ تجارَةٌ تَخْشُونَ كَسادَها وَ مَساكِنُ ترْضَونَها أَحبّ اليْكُم مِنَ اللّهِ وَ رَسُوله وَ جهادٍ في سَبيلِهِ فَتَربَّصُوا حَتّى يَأتِيَ اللّهُ بِأِمرِهِ وَ اللّه لا يَهْدى القَومَ الفاسِقينَ . « 1 » بگو به اهل ايمان ، اگر پدرانتان و فرزندانتان و برادرانتان و همسرانتان و خويشاوندانتان و اموالتان كه اكتساب نموده‌ايد و بازرگانيتان كه از كسادى بازارش بيم داريد و مساكن و آرامگاه دلپسندتان محبوبترند نزد شما از خداوند و پيمبرش و جهاد در راه او ، پس متربّص و منتظر باشيد ، تا خداى تعالى امر خويش را بياورد و خداوند متعال قوم فاسق را هدايت نمىكند . فرار حضرت موسى ملاحظه مىكنيد كه آسايش طلبان و اقامت گزيدگان در كوى اين امور را چگونه به صبغهء فسق و خروج از حوزهء ايمان حقيقى ، رنگ‌آميزى كرده و در زندان نگرانى و تربّص گرفتارشان فرموده . ولى

--> ( 1 ) توبه - 24 .