سؤال ، يا من لا يحجبه شيء عن شيء ، يا من لا يبرمه الحاح الملحين . . . : اى آنكه هيچ مسموعى و شنيدنى ، تو را از مسموع و شنيدنى ديگر ، مشغول نمىسازد ، اى آنكه هيچ كارى تو را از كار ديگر منع نمىكند ، اى آنكه هيچ گفتارى تو را از گفتار ديگر غافل نمىسازد ، اى آنكه هيچ سؤالى تو را از سؤال ديگر به اشتباه نمىاندازد ، اى آنكه هيچ چيزى تو را از چيز ديگر محجوب نمىنمايد ، اى آنكه اصرار و پافشارى بندگان تو را نمىرنجاند . . . و از رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله روايت شده كه فرمودند : انّ اللّه تعالى عند لسان كلّ قائل فليتّق اللّه عبد و لينظر ما يقول . « 1 » خداوند متعال نزد هر گوينده‌اى حاضر است ، پس بايد عبد خداوند متعال ، حضرتش را مراعات كند و دقت در گفتار خويش نمايد و حفظ حضور كند . و با توجه به اينكه اين دعاى شريف از عترت طاهرين عليهم السّلام به دست ما رسيده و آن بزرگواران بر خواندن اين دعا مداومت داشتند ، و آنان خزّان علم اللّه مىباشند ، اين سؤال پديد مىآيد : اصرار و الحاح كه خداوند دعا و راز و نيازشان را بشنود يعنى چه ؟ با بيان آن پيشوايان بوده كه پايه شناخت خداوند متعال مستحكم گرديد و آن بزرگواران بودند كه صفات و نعوت واجب

--> ( 1 ) فيض القدير ، ج 2 ، ص 240 ، رقم الحديث ، 1750 .