اين مناجات و راز و نياز دلباختگان جمال احديت را ، جمال العارفين و سيد المراقبين رضى الدين « على بن طاووس » قدّس سرّه در كتاب « اقبال » از ثقهء جليل القدر « حسين بن خالويه » ، عليه الرحمه ، نقل مىفرمايد ، و جناب ابن خالويه علاوه بر اينكه از نوابغ علوم عربيت است و مقام استادى را در فنون عربى حائز بوده چه آنكه اساتيدى مانند « ابن دريد » و « ابن مجاهد » و « ابن انبارى » و « ابن نفطويه » و « سيرافى » را ادراك كرده بود و اين علوم را در نزد آنان با اتقان فرا گرفته بود ، وى از پيروان مكتب آل البيت عليهم السّلام و مورد اعتماد رؤسا مذهب تشيّع است ، و داراى تأليفاتى است مانند كتاب « ليس » و كتاب « اشتقاق » و كتاب « قراآت » و غير اين‌ها كه از آن جمله است كتاب « آل » كه ابن خلّكان دربارهء آن مىگويد : « كتابى است لطيف و در آغاز آن يادآور شده كه آل به بيست و پنج قسم منقسم مىگردد و در اين كتاب ، ائمه دوازده‌گانه و تاريخ مواليد و وفيات ائمه دوازده‌گانه و مادرانشان را متذكّر شده است » . و قريب به اين عبارت ابن خلّكان در وفيات الاعيان ، عبارت « ياقوت » است در « معجم الادباء » و در « شذرات الذهب » نيز اجمالى از حالات وى را ذكر نموده و مرحوم علامه مامقانى - قدّس روحه - در تنقيح المقالشان كلام اعلام شيعه را در احوال وى آورده است . بارى اين مناجات عشق انگيز را كه نواى پر محتواى دلپذيرش ، جذبه و شور آفرين و نجات بخش از زندان پيچاپيچ طبيعت است . اين بزرگوار از آل عصمت عليهم السّلام روايت نموده و گفته است كه آنان عليهم السّلام بر