قوله : الهى اقمنى في اهل ولايتك مقام من رجا الزّيادة من محبّتك . الهى و الهمنى و لها بذكرك إلى ذكرك و همّتى في روح نجاح اسمائك و محلّ قدسك . الهى در كوى اهل ولايت خود ، در اقامتگاه آن كس كه اميد افزونى محبّتت را دارد ، اقامتم ده . خدايا شيفتگى به ذكرت را تا پايانى و نهايى آن به من الهام فرما و همّتم را در تحصيل آن نشاطى قرار ده ، كه از كاميابى اسها و محل قدست نشأت مىگيرد . ولايت خداوند پىجويى در موارد استعمال لفظ « ولايت » روشن مىكند كه معناى اصلى و موضوع له حقيقى آن قرب و نزديكى است ، و بديهى است كه وضع الفاظ براى تفهيم مقاصد در معيشت اجتماعى يك